Што святкуем?

У справе віншаванняў я не спецыяліст. Асабліва, калі хочацца адначасова шчыра,прыгожа і з пачуццём гумару. А калі яшчэ з аплаткай у руцэ трэба сказаць гэта адразу некалькім дзесяткам чалавек  – на арыгінальнасць ды прыгажосць можна забыцца. Муза красамоўства адлятае з хуткасцю баліда “Формулы-1”,  застаецца толькі шчырасць: усе гэтыя пажаданні Божага благаславення, “дзякуй, за тое, што …

Чытаць далей ‘Што святкуем?’ »

Францішканскае шчасце

Аднойчы атрымаў я запрашэнне правесці вялікапосныя рэкалекцыі ў адной з парафій на поўдні Беларусі. Атрымаў і задумаўся – з чаго пачаць, пра што распавесці? Што яднае традыцыйнага верніка са шматгадовым “стажам” адносін з Богам і чалавека, які першы раз апынуўся ўнутры касцёла з намовы блізкіх ці сяброў? Адказ быў настолькі просты, што далёка не адразу …

Чытаць далей ‘Францішканскае шчасце’ »

Дабро вяртаецца

Гомель – адзіны горад у Беларусі, дзе служаць сёстры Місіянеркі Міласэрнасці,  ці, як іх часцей называюць, сёстры Маці Тэрэзы. У жніўні мы адзначылі важную дату – 25- годдзе служэння сясцёр у Беларусі  і дзякавалі Богу за іх прысутнасць сярод нас.     Першы раз я сустрэў сясцёр у 2003 годзе, калі прыехаў у Гомель як …

Чытаць далей ‘Дабро вяртаецца’ »

Пастыр, які па сэрцы Богу

Вельмі часта, шукаючы падтрымкі на нашым хрысціянскім шляху, мы звяртаемся да духоўнага досведу асоб, якіх Касцёл аб’явіў святымі. У гэтым артыкуле прыгледзімся ўважлівей да асобы святога Яна Марыі Віянэя.     Будучы пробашч з Арс, заступнік святароў усяго свету, а асабліва пробашчаў, нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў вёсцы Дардзіі непадалёку ад Ліёна 8 мая 1786 …

Чытаць далей ‘Пастыр, які па сэрцы Богу’ »

«Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне…»

Рэлігійнае выхаванне дзіцяці нельга абмежаваць выключна пасланнем яго “да касцёла”. А нават недастаткова яго прысутнасці на занятках па рэлігіі. Бацькі сваім прыкладам павінны прывесці дзіця да Хрыста і навучыць яго сяброўскім адносінам з Ім, пастаяннай гатоўнасці адказаць на заклік Божы. “Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне, не забараняйце ім,  бо такім  належыць Валадарства Божае” (Мк 10,14). …

Чытаць далей ‘«Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне…»’ »

Призванные к святости

«…Сила Церкви на Востоке и на Западе всегда, во все эпохи, – это святые, то есть те, кто сделал истину Христа своей собственной истиной, кто пошел тем путем, который – Он Сам, кто жил жизнью, изливающейся из Него в Духе Святом. В таких святых у Церкви никогда не бывает недостатка – ни на Востоке, ни …

Чытаць далей ‘Призванные к святости’ »

Марыя Магдалена

Маю ўвагу заўсёды прыцягваў момант першай сустрэчы Марыі Магдалены з Хрыстом Уваскрослым – яе роспач пасля таго, як яна ўбачыла магілу пустой, разгубленасць, слёзы, а потым – захапляючая дух радасць…   “Марыя стаяла каля магілы і плакала. Калі ж плакала, зазірнула ў магілу і ўбачыла двух анёлаў у белым адзенні, якія сядзелі адзін каля галавы, …

Чытаць далей ‘Марыя Магдалена’ »

Надзея для грэшнікаў

Добры злодзей… Добры Злачынца…Здаецца, што ён быў першым хрысціянскім святым. Што аб Добрым Злачынцы  кажа традыцыя? Хто гэты чалавек, укрыжаваны побач з Езусам Хрыстусам?     Укрыжаваныя побач з Хрыстусам злачынцы на працягу двух тысяч гадоў увасабляюць сабой давер і пыху. Ва ўсіх чатырох Евангеллях ёсць інфармацыя аб двух мужчынах, укрыжаваных з Езусам. Тым не менш, ёсць некаторыя разыхо-джанні. Паводле Евангелля св. …

Чытаць далей ‘Надзея для грэшнікаў’ »

Полымя свечкі

Знакі і сімвалы, якімі напоўнена  літургія, існуюць не для таго, каб зрабіць літургію таямнічай або незразумелай, а каб стала яна яснай, выразнай і даход-лівай. І таму кожнае дзеянне, кожны прадмет ці з’ява ў літургіі, якія мы называем сімваламі, не могуць быць пустымі, не могуць быць бессэнсоўнымі, але павінны выражаць і насамрэч выражаюць тое, што дапамагае …

Чытаць далей ‘Полымя свечкі’ »

Навяртанне

Вельмі часта ў касцёле мы чуем слова навяртанне і пра  яго патрэбу ў жыцці хрысціяніна. Аднак часам разумеем навяртанне як цяжкую працу, якая заключаецца ў тым, каб прааналізаваць, што не атрымалася, і пры-класці намаганні, каб было лепш. Звычайна пачынаем быць больш патрабавальнымі да сябе. Але зноў не атрымліваецца…     Вельмі балючым вопытам у жыцці …

Чытаць далей ‘Навяртанне’ »

Святкуем Божае Нараджэнне

Гісторыя свят наогул пачалася са з’яўленнем у чалавека паняцця аб часе і асабліва пачала развівацца з усталяваннем каляндара. Пэўны адрэзак часу ў календары, які людзі звязвалі з нейкай значнай падзеяй, традыцыяй ці сакральным вымярэннем, называлі святам, і гэтая падзея аб’ядноўвала пэўную супольнасць людзей з аднолькавай сістэмай каштоўнасцей. Таксама праз святы гэтая сістэма перадавалася з  пакалення …

Чытаць далей ‘Святкуем Божае Нараджэнне’ »

У перспектыве жыцця вечнага

«Чаго вока не бачыла, і вуха не чула, і што не ўваходзіла ў чалавечае сэрца, тое Бог падрыхтаваў тым, хто любіць Яго» (1 Кар 2,9).   У падрыхтоўцы гэтага разважання мне вельмі дапамог досвед, які я атрымаў у перажыванні пэўнай сітуацыі, якая здарылася ў маёй парафіі. Адна з парафіянак, маладая 35-гадовая жанчына, адчула рэзкае пагаршэнне стану …

Чытаць далей ‘У перспектыве жыцця вечнага’ »

«І калі Езус выходзіў у дарогу…»

Жыццё вечнае – гэта мэта жыцця кожнага хрысціяніна. Мэта, якую трэба паставіць вышэй за усё, таму перакананы, што многія з вас часта задаюць сабе і Езусу гэтае пытанне: што мне рабіць, каб атрымаць жыццё вечнае?     Якімі мы насамрэч з’яўляемся і што для нас важна, мы даведваемся, гледзячы на нашу рэакцыю ў нечаканых і …

Чытаць далей ‘«І калі Езус выходзіў у дарогу…»’ »

Найбольшая цана

Кроў хрысціян працягвае пралівацца. Статыстыка не падманвае. Кожны год больш чым 100 тысяч хрысціян аддаюць сваё жыццё за веру. Вызнаўцы Хрыста пераследуюцца камуністычнымі рэжымамі ў Паўночнай Карэі, Кітаі, Лаосе, В’етнаме, Бірме. У мусульманскіх краінах хрысціяне згараюць, як у часы Нерона. Церпяць пакуты ў Індыі, але нярэдка і ў каталіцкай Калумбіі ці на Філіпінах…     …

Чытаць далей ‘Найбольшая цана’ »

«Цэзарава цэзару, а Божае Богу»

Падчас сваёй публічнай дзейнасці Езус неаднойчы павінен быў супрацьстаяць розным правакатарам. Іх мэтай было змусіць Езуса да выказвання, якое можна было б ужыць супраць Яго. Наша разважанне будзе датычыць найбольш небяспечнай правакацыі, бо яна кранала складаную праблему адносінаў паміж рэлігіяй і палітыкай. Гэта тэма заўсёды няпростая, але асабліва вострай яна была ў Палестыне ў часы …

Чытаць далей ‘«Цэзарава цэзару, а Божае Богу»’ »

Найсвяцейшая Тройца

Вера ў адзінага Бога ў Трох Асобах адрознівае хрысціянства ад іншых рэлігій свету. Гэта таямніца і адна з галоўных праўдаў нашай веры. Але мы ніколі не зможам пазнаць яе да канца, можна толькі наблізіцца да яе, апісваючы звычайна з дапамогаю метафар. Гэта адна з тых таямніцаў, перад якой хочацца хутчэй стаць на калені, чым казаць …

Чытаць далей ‘Найсвяцейшая Тройца’ »

Святая Маці – Касцёл

Даволі часта – у казаннях, гаміліях, розных выказваннях – можам пачуць выраз Маці-Касцёл. Мы нават прызвычаіліся да гэтага прыгожага параўнання, яно прыемна ласкае наш слых. Але ці застанаўліваемся над яго сэнсам, практычным значэннем? Паразважаем аб гэтым  разам.     У хрысціянскай традыцыі знаходзім шмат вобразаў Касцёла. Усе яны гавораць, што тыя, хто з верай разважае …

Чытаць далей ‘Святая Маці – Касцёл’ »

«А калі Хрыстус не ўваскрос…»

Увесь сэнс хрысціянства абапіраецца на гістарычны факт уваскрасення Хрыста. Таму галоўнай праўдай нашай веры з’яўляецца не Нараджэнне Езуса, Яго жыццё ў цішыні Назарэту, публічная дзейнасць Хрыста ці нават Яго мука і смерць, калі разглядаць іх асобна. Цэнтрам нашай веры з’яўляецца Уваскрасенне Хрыста. “А калі Хрыстус не ўваскрос, то марнае і прапаведаванне нашае, і вера ваша …

Чытаць далей ‘«А калі Хрыстус не ўваскрос…»’ »

Воля Божая

Тэма гэтага разважання вельмі няпростая. Воля Божая. Гэтыя, вядомыя нам усім словы, мы часта чуем, нават больш за тое, штодзённа звяртаемся да Бога з  просьбай – “будзь воля Твая”. І сапраўды, Бог мае канкрэтны план адносна свету, чалавецтва і кожнай асобы, не выключаючы мяне. Але наколькі я гэта ўсведамляю?     Здаецца,  што  ўсё  зразумела, …

Чытаць далей ‘Воля Божая’ »

Добры самаранін

Ці можам мы так расчуліцца, каб у нас праявіліся канкрэтныя, самарытанскія паво-дзіны? Ці нашае духоўнае жыццё натхняе нас спачуваць пакутам іншых і суперажываць з імі? Як часта здараецца нам з абыякавасцю мінаць патрабуючых, нягледзячы на тое, што мы бачым іх драматычную сітуацыю і маглі б ім дапамагчы? Ці, дапамагаючы іншаму чалавеку,  можам застацца сапраўды бескарыслівымі? …

Чытаць далей ‘Добры самаранін’ »