Лаўка для сузірання

У патрэбе хрысціянскай самаадукацыі не сумняваецца, бадай, ніводзін з каталікоў. З пытаннем “Навошта гэта асабіста мне?” можа быць ужо трошкі горш. Працуюць тыя самыя механізмы, як з ранішняй зарадкай:  файна, карысна, але не сёння. З другога боку, не варта маляваць усё цёмнымі фарбамі – Вы ж чытаеце зараз гэты часопіс…            Нацыянальны …

Чытаць далей ‘Лаўка для сузірання’ »

Леў на дрэве

Калі верыць падарожнікам (а верыць прыдзецца, бо сам усяго не праверыш), у афрыканскай Басване, на Дубінскіх раўнінах існуе ўнікальны від ільвоў. Мала таго, што яны засвоілі майстэрства плавання, развіўшы пры гэтым магутную мускулатуру, дык яшчэ, не забыўшыся на сваю каціную радаслоўную, узбіраюцца высока на дрэвы, каб планаваць паляванне. Вось гляджу на здымак аднаго з такіх прыгажуноў, караля …

Чытаць далей ‘Леў на дрэве’ »

Антыпараднік для пілігрыма

Дарагі дружа, настала пара адпачынку. Асаблівае месца ў ім для каталікоў займае пешае паломніцтва або пілігрымка. Незабыўныя ўражанні, новыя сябры, трывалы, хоць і мясцовага паходжання, загар – толькі некаторыя радасці, што чакаюць аматараў гэтай адмысловай формы хрысціянскага турызму. Каб тваё падарожжа прайшло спраўна і незабыўна, прапануем некалькі простых і дзейсных парадаў.     1.  Пілігрымка …

Чытаць далей ‘Антыпараднік для пілігрыма’ »

Ян Хрысціцель у вышыванцы

“Інкультурацыя азначае ўнутранае пераўтварэнне аўтэнтычных культурных вартасцей праз іх інтэграцыю ў хрысціянстве і закараненне хрысціянства ў розных культурах. Гэта адначасова глыбокі і цэласны працэс, што датычыць як хрысціянскага закліку, так і рэфлексіі, і канкрэтнай дзейнасці Касцёла. Разам з тым, гэты працэс даволі складаны (…) Праз інкультурацыю Касцёл прыўносіць Евангелле ў розныя культуры і адначасова запрашае …

Чытаць далей ‘Ян Хрысціцель у вышыванцы’ »

Два словы пра «нядзельнае каталіцтва»

Калі шчаслівыя бацькі прыходзяць дамаўляцца пра хрост сваёй нованароджанай пацехі, стараюся заўсёды напачатку задаць адно пытанне: “Навошта?”. Крыху здзіўленыя,  пераважна пачынаюць вызначаць розныя рэчы: запаветы бабулі, сямейныя традыцыі, нацыянальную прыналежнасць, прагненне добрага сну і здароўя дзіцяці. Крыху радзей – жаданне, каб дзіця магло пабудаваць адносіны з Богам, стала часткаю Касцёла і асягнула вечнае жыццё. Не …

Чытаць далей ‘Два словы пра «нядзельнае каталіцтва»’ »

Леў, фарысей і новае нараджэнне

“…Ільвіца  нараджае  ільвянят  мёртвымі, і  яны  застаюцца без жыцця на працягу  трох  дзён, пакуль іх  айцец  з рыкам не дасць  ім адчуць свой подых, пасля чаго яны ажываюць…” (з сярэднявечнага бестыярыя, паводле Т. Уайта)       Кожны раз, перачытваючы гэты ўрывак з Евангелля, досыць лёгка ўяўляю сабе, як усё магло адбывацца: ноч, чалавек са …

Чытаць далей ‘Леў, фарысей і новае нараджэнне’ »

Звеставанне з адзінарогам

Мастацтва можна разглядаць як высокую і шляхетную дзейнасць,  або творчую гульню. Для кагосьці яно – тэрапія, каб разабрацца ў сабе, для іншага – калекцыяніраванне цікавых вобразаў і пачуццяў. Але часам менавіта мастацкія вобразы, выкарыстаныя ў хрысціянскім кантэксце, дапамагаюць нанова ўлавіць тыя адбіцці Праўды, што схаваныя чалавецтвам ў легендах і мастацкіх творах. І даўно знаёмыя Таямніцы, …

Чытаць далей ‘Звеставанне з адзінарогам’ »

У чаканні аўтобуса

Касцёл – таямнічая еднасць Божага і чалавечага. Настолькі моцна гэтыя таямніцы зліваюцца ў нашым жыцці, што цяжка акрэсліць мяжу, дзе адно змяняецца другім. Ці здольны чалавек жыць у зямным жыцці нябеснымі прыярытэтамі? Ці Бог сапраўды цешыцца з ахвяры жыцця дзеля Яго Валадарства і Евангелля? Ці не лепей было б манахіні стаць любячай жонкай і маці, …

Чытаць далей ‘У чаканні аўтобуса’ »

Дадому

Студзень – новы пачатак. Не толькі, каб абяцаць сабе, як штогод,  паўцякаць з усіх сацыяльных сетак, прачытаць безліч карысных кніг і ўсур’ёз падысці да фізічных практыкаванняў (у выніку кніжкі недачытаныя, сацсеткі перагледжаныя, а на ранішнюю прабежку проста неяк  зацёмна і захоладна.) Новы пачатак года ў духоўным сэнсе надае яму кірунак: нешта плануецца, аб нечым марыцца… …

Чытаць далей ‘Дадому’ »

Што святкуем?

У справе віншаванняў я не спецыяліст. Асабліва, калі хочацца адначасова шчыра,прыгожа і з пачуццём гумару. А калі яшчэ з аплаткай у руцэ трэба сказаць гэта адразу некалькім дзесяткам чалавек  – на арыгінальнасць ды прыгажосць можна забыцца. Муза красамоўства адлятае з хуткасцю баліда “Формулы-1”,  застаецца толькі шчырасць: усе гэтыя пажаданні Божага благаславення, “дзякуй, за тое, што …

Чытаць далей ‘Што святкуем?’ »

Францішканскае шчасце

Аднойчы атрымаў я запрашэнне правесці вялікапосныя рэкалекцыі ў адной з парафій на поўдні Беларусі. Атрымаў і задумаўся – з чаго пачаць, пра што распавесці? Што яднае традыцыйнага верніка са шматгадовым “стажам” адносін з Богам і чалавека, які першы раз апынуўся ўнутры касцёла з намовы блізкіх ці сяброў? Адказ быў настолькі просты, што далёка не адразу …

Чытаць далей ‘Францішканскае шчасце’ »

Дабро вяртаецца

Гомель – адзіны горад у Беларусі, дзе служаць сёстры Місіянеркі Міласэрнасці,  ці, як іх часцей называюць, сёстры Маці Тэрэзы. У жніўні мы адзначылі важную дату – 25- годдзе служэння сясцёр у Беларусі  і дзякавалі Богу за іх прысутнасць сярод нас.     Першы раз я сустрэў сясцёр у 2003 годзе, калі прыехаў у Гомель як …

Чытаць далей ‘Дабро вяртаецца’ »

Пастыр, які па сэрцы Богу

Вельмі часта, шукаючы падтрымкі на нашым хрысціянскім шляху, мы звяртаемся да духоўнага досведу асоб, якіх Касцёл аб’явіў святымі. У гэтым артыкуле прыгледзімся ўважлівей да асобы святога Яна Марыі Віянэя.     Будучы пробашч з Арс, заступнік святароў усяго свету, а асабліва пробашчаў, нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў вёсцы Дардзіі непадалёку ад Ліёна 8 мая 1786 …

Чытаць далей ‘Пастыр, які па сэрцы Богу’ »

«Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне…»

Рэлігійнае выхаванне дзіцяці нельга абмежаваць выключна пасланнем яго “да касцёла”. А нават недастаткова яго прысутнасці на занятках па рэлігіі. Бацькі сваім прыкладам павінны прывесці дзіця да Хрыста і навучыць яго сяброўскім адносінам з Ім, пастаяннай гатоўнасці адказаць на заклік Божы. “Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне, не забараняйце ім,  бо такім  належыць Валадарства Божае” (Мк 10,14). …

Чытаць далей ‘«Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне…»’ »

Призванные к святости

«…Сила Церкви на Востоке и на Западе всегда, во все эпохи, – это святые, то есть те, кто сделал истину Христа своей собственной истиной, кто пошел тем путем, который – Он Сам, кто жил жизнью, изливающейся из Него в Духе Святом. В таких святых у Церкви никогда не бывает недостатка – ни на Востоке, ни …

Чытаць далей ‘Призванные к святости’ »

Марыя Магдалена

Маю ўвагу заўсёды прыцягваў момант першай сустрэчы Марыі Магдалены з Хрыстом Уваскрослым – яе роспач пасля таго, як яна ўбачыла магілу пустой, разгубленасць, слёзы, а потым – захапляючая дух радасць…   “Марыя стаяла каля магілы і плакала. Калі ж плакала, зазірнула ў магілу і ўбачыла двух анёлаў у белым адзенні, якія сядзелі адзін каля галавы, …

Чытаць далей ‘Марыя Магдалена’ »

Надзея для грэшнікаў

Добры злодзей… Добры Злачынца…Здаецца, што ён быў першым хрысціянскім святым. Што аб Добрым Злачынцы  кажа традыцыя? Хто гэты чалавек, укрыжаваны побач з Езусам Хрыстусам?     Укрыжаваныя побач з Хрыстусам злачынцы на працягу двух тысяч гадоў увасабляюць сабой давер і пыху. Ва ўсіх чатырох Евангеллях ёсць інфармацыя аб двух мужчынах, укрыжаваных з Езусам. Тым не менш, ёсць некаторыя разыхо-джанні. Паводле Евангелля св. …

Чытаць далей ‘Надзея для грэшнікаў’ »

Полымя свечкі

Знакі і сімвалы, якімі напоўнена  літургія, існуюць не для таго, каб зрабіць літургію таямнічай або незразумелай, а каб стала яна яснай, выразнай і даход-лівай. І таму кожнае дзеянне, кожны прадмет ці з’ява ў літургіі, якія мы называем сімваламі, не могуць быць пустымі, не могуць быць бессэнсоўнымі, але павінны выражаць і насамрэч выражаюць тое, што дапамагае …

Чытаць далей ‘Полымя свечкі’ »

Навяртанне

Вельмі часта ў касцёле мы чуем слова навяртанне і пра  яго патрэбу ў жыцці хрысціяніна. Аднак часам разумеем навяртанне як цяжкую працу, якая заключаецца ў тым, каб прааналізаваць, што не атрымалася, і пры-класці намаганні, каб было лепш. Звычайна пачынаем быць больш патрабавальнымі да сябе. Але зноў не атрымліваецца…     Вельмі балючым вопытам у жыцці …

Чытаць далей ‘Навяртанне’ »

Святкуем Божае Нараджэнне

Гісторыя свят наогул пачалася са з’яўленнем у чалавека паняцця аб часе і асабліва пачала развівацца з усталяваннем каляндара. Пэўны адрэзак часу ў календары, які людзі звязвалі з нейкай значнай падзеяй, традыцыяй ці сакральным вымярэннем, называлі святам, і гэтая падзея аб’ядноўвала пэўную супольнасць людзей з аднолькавай сістэмай каштоўнасцей. Таксама праз святы гэтая сістэма перадавалася з  пакалення …

Чытаць далей ‘Святкуем Божае Нараджэнне’ »