Скарб Геноэфы

– Што Вы там усё пішаце?.. Ды так дробненька, Вы ж потым  не дасце рады прачытаць! Трэба большымі літарамі пісаць, – параіла, зірнуўшы на мой блакнот, 100-гадовая Геноэфа Гіляраўна, – і шчыра засмяялася.– Ой, як-небудзь прачытаю, сама ж пішу, – адазвалася я, не перастаючы захапляцца сваёю суразмоўцаю: натуральна ўспрымае ўсё, што адбываецца навокал, акулярамі не …

Чытаць далей ‘Скарб Геноэфы’ »

Першая Святая Камунія

(З успаміну былой парафіянкі Нясвіжскага касцёла Казіміры Барташэвіч)   Дзяцінства… Ці да вайны яно прайшло, ці пасля, ці з ружовымі стужкамі ў косах, ці набасанож і з караблікамі на вясковых лужынах, але ўспаміны пра яго заўсёды  грэюць душу, асабліва калі ўжо і дзеці твае сталі даўно дарослымі, і ўнукі да Першай Святой Камуніі рыхтуюцца.   …

Чытаць далей ‘Першая Святая Камунія’ »

Шчаслівыя

Калі чалавек можа сказаць пра сябе, што ён – шчаслівы? Хіба, паміраючы, бо, пакуль жывеш, то не ведаеш, чым тваё жыццё скончыцца. А калі адчуць сваё шчасце? О, гэта іншае пачуццё, яно ”сённяшняе”, яно тое, што можаш адчуць зараз – з цёплага позірку твайго роднага чалавека, з ушанаванага прывітання суседа, са слоў, што прагучалі ў …

Чытаць далей ‘Шчаслівыя’ »

Где ты, радость моя?

…Эта комната – как комната памяти, как домашнее святилище. Антонина сделала ее таковой, потому что в этой комнате Миша работал за компьютером, читал и перечитывал литературу, иногда делал наброски эскизов – ее сын был художник. Но это – в прошлом. В настоящем – о нем только память. И розочки у его портрета, которые мать привозит …

Чытаць далей ‘Где ты, радость моя?’ »

Любовь – это служение

 «Мне говорят, он – маленького роста… Мне говорят, одет он слишком просто…», – пела всеми любимая Анна Герман, и ее душевное пение умиляло. Ах, если бы только это! У Анны N все оказалось гораздо сложнее…     Выбор– Мама, – за этого человека я выйду замуж, – сказала Аня, вернувшись после первого с ним свидания.  …

Чытаць далей ‘Любовь – это служение’ »

Ружанцам лаўлю людзей

Размова з Лешэкам Падалецкім, заснавацелем  Дому святога Альберта ў Свіноўсьце     Сядзіць перада мною мажны барадаты мужчына сярэдняга веку. Мае выгляд марскога воўка. Як закаханы пра закаханую –  з такім запалам ён распавядае мне пра… Ружанец, бо Ружанец для яго – форма працы, якую ён выконвае, служачы  бяздомным, вязням,  алкаголікам,  наркаманам і іх сем’ям.  …

Чытаць далей ‘Ружанцам лаўлю людзей’ »

Шукайце і знойдзеце

Парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі ў в. Удзела на Глыбоччыне святкуе 300-годдзе з дня свайго заснавання. Гэты юбілей супадае з 15-годдзем так званага Беларускага Непакалянава і 100-годдзем Рыцарства Непакалянай. Якія падзеі з яе гісторыі застаюцца ў памяці парафіянаў? Аб іх мы даведаліся з успамінаў удзелаўскіх вернікаў, якія cабраў пробашч а. Яраслаў Банасяк, OFMConv. Зараз …

Чытаць далей ‘Шукайце і знойдзеце’ »

Шлях да Бога Зосі Сяргей

У розныя ўзроставыя перыяды чалавек мяняецца. І бывае так, што праз пэўную колькасць гадоў партрэт яго мяняецца ўжо непазнавальна. Рэдка каму ўдаецца быць пазнаным у сталасці, тым больш у старасці…     Як і нашы святары, я называю гэтую 82-гадовую жанчыну, польку, паняй Зосяй, гараджане ж звяртаюцца да яе – Соф’я Іосіфаўна. Не магу назваць …

Чытаць далей ‘Шлях да Бога Зосі Сяргей’ »

Лёс нашага бліжняга

– Ужо ведаю, што напісалі вы  ў сваім часопісе пра маю таварышку з Дварца, – прыветліва ўсміхнуўся гаспадар, як толькі пераступілі мы парог яго хаты. – Па-беларуску я сам добра чытаць не ўмею, але мне мае дочкі ўсё чытаюць… З тою жанчынаю мы з аднаго года – з 1914. Ёй ад Свята Божага Нараджэння пайшоў …

Чытаць далей ‘Лёс нашага бліжняга’ »

Восхождение

…Откуда и почему вдруг всплыла эта неожиданная мысль о восхождении? И о каком, интересно? Восхождение, горные вершины – удел альпинистов. А если ты не альпинист? И если твоя вершина не в горах? И если это вовсе не вершина, а просто жизнь?     Но впечатление такое, что ты и в самом деле куда-то уже взбирался, …

Чытаць далей ‘Восхождение’ »

Бог чуе на ўсялякай мове

Ад апошняга Свята Божага Нараджэння бабуля Насця распачала 103-і год жыцця. Заўсёды чакае Вялікадня. “З Вялікаднем, – кажа, –  і дзень большы, і вясна  на ганак ступае, і жыць весялей. На Вялікдзень самая  галоўная ноч года –  Пан Езус з мёртвых устаў! А што пра людзей кажуць,  то  шанс тут такі: як Бог дасць! Мне …

Чытаць далей ‘Бог чуе на ўсялякай мове’ »

Поверить в любовь

Зачем мы на этой земле? Ты, я, он, она – все?.. Зачем-то мы ж созданы Богом! Не просто пить, есть, спать…   Господь, наверное, от каждого из нас ждет еще какого-то  результата (или хотя бы признания, что являемся частью Им созданного мира, частью Его замысла). Просто Он терпелив, поэтому долго ждет.   Владимира и Людмилу Господь …

Чытаць далей ‘Поверить в любовь’ »

У Бога памылак не бывае

Калі  сям’я  светлай  памяці   Леанарда  і   Веранікі  Хамені ў 1958 г. пакідала родныя  мясціны, а разам з імі  і  межы  Беларусі, малодшаму  іх сыну Мар’яну  быў усяго годзік. У Польшчы, куды яны выехалі  і  дзе абаснаваліся на пастаяннае  месца  жыхарства,  нарадзіліся  яшчэ двое – Збышэк  і  Ядзя, але  Богу, відаць, было пажадана, каб  менавіта  Мар’ян  …

Чытаць далей ‘У Бога памылак не бывае’ »

На ступеньках к Богу

Она была третьим, последним  ребенком в семье, которому, как оказалось,  не совсем рад был отец – ждал мальчика. Позднее жизнь нивелировала  различия между детьми желанными и ею, на тот момент не желанною, но чувство недополученной  в детстве любви в ней осталось…     Росла, однако, натурой тонкой и целеустремленной, тянулась к знаниям, сельскохозяйственной науке, чем …

Чытаць далей ‘На ступеньках к Богу’ »

Расскажи Богу о своих планах

Известная писательница Дарья Донцова рассказала о своей болезни спустя четырнадцать лет. У меня с момента обнаружения заболевания времени прошло намного меньше, но я расскажу сейчас, чтобы кто-нибудь, прочитав мое свидетельство, почерпнул (возможно) из моего опыта что-нибудь для себя намного раньше, но что обязательно пошло бы ему на пользу.   …Мне кажется, люди не знают, что …

Чытаць далей ‘Расскажи Богу о своих планах’ »

Выйдзі насустрач…

Міласэрнасць у характары беларусаў існавала заўсёды, толькі, можа, не заўсёды называлі людзі так свае добрыя ўчынкі. Рыгор Барадулін у адным са сваіх вершаў пісаў:     Мы ўсім сваёй гасціннасцю вядомы,Надзейныя сябры і дружбакі,І госць, і падарожны ў нас, як дома…     Заўсёды кармілі галодных, саджалі за стол жабракоў, шанавалі старэйшых і апекаваліся хворымі. …

Чытаць далей ‘Выйдзі насустрач…’ »

Бог рыхтуе час, каб узяць нас за руку

Напэўна, кожнаму з нас Бог дапамагае кожны дзень, нават калі аб гэтым Яго і не просім. І моцна  шчаслівы той, хто заўважыў  Ягоную Міласэрнасць. Але шчаслівымі лічаць сябе нямногія, значыць, не заўважылі?…     А ці лічыць сябе шчаслівай Аліна? – Чаму не? – усміхнулася ў адказ. – Дзякуй Богу,  пенсіі дачакалася, а магла і …

Чытаць далей ‘Бог рыхтуе час, каб узяць нас за руку’ »

«Круглы стол» часопіса «Дыялог»

Ці лёгкая гэта ноша для чалавека свецкага – несці свету пасланне Божай Міласэрнасці сведчаннем свайго асабістага жыцця, учынкам, словам і малітвай? Што мае на мэце той, у каго гэтая ноша за плячыма, – збіраць духоўныя скарбы для сябе, ці аддаваць другому, узбагачаючыся разам з ім духоўна, даючы яму прыклад міласэрнага ўчынку, як вучыць Езус Хрыстус …

Чытаць далей ‘«Круглы стол» часопіса «Дыялог»’ »

Слёзы радасці

“Праходзьце, даражэнькія мае, праходзьце!” – за-прашала да сябе ў кватэру  жанчына, хочацца сказаць, тэатральнай знешнасці, і адчуванне было такое, што мы з ёю ўжо сустракаліся. Праз хвіліну-другую стала зразумелым, што гэтае адчуванне – здаўна, з той пары, калі  Галіна Радына-Марцінкевіч пачала дасылаць свае вершы ў рэдакцыю часопіса “Дыялог” – яны такія ж шчырыя, багатыя сэнсам, …

Чытаць далей ‘Слёзы радасці’ »

Давяраю Табе

Працягваем друкаваць сведчанні аб прысутнасці Бога і Божай Міласэрнасці ў жыцці, запісаныя  сёстрамі Кангрэгацыі  Сясцёр Маці Божай Міласэрнасці ў Лагеўніках (Кракаў)  і ўзятыя з сайта кангрэгацыі.     Ганна і Рышард Падбароўцы:   –30.03.2011 наша дачка Вікторыя  атрымала чарэпна-мазгавую траўму. 31 сакавіка пасля аперацыі яна знаходзілася на інтэнсіўнай тэрапіі, прыйшоў да яе ксёндз капелан і …

Чытаць далей ‘Давяраю Табе’ »